Een gezegend 2014!

Ik moest vanmiddag heel hard lachen om dit artikel van de speld, en ik vind dat een gezegend 2014 volgend jaar een eerste plek verdient, dus bij deze nogmaals; een gezegend 2014! Ik hoop dat dit jaar voor iedereen het beste uit 2013 brengt, en al het slechte in 2013 achterlaat. Voor mezelf hoop ik (eindelijk! 😉 ) op een propedeuse, maar verder vooral op veel mooie herinneringen. Ik hoop op talloze keren de slappe lach, op random gesprekken midden in de nacht, op spontane etentjes, geplande filmmarathons, veel plezier, liefde en gezondheid. Aan goede voornemens doe ik niet, omdat ik nog genoeg doelen af te werken heb en ik het onzin vind om alleen op 1 januari dingen te kunnen veranderen. Bovendien, als ik goede voornemens had (bijvoorbeeld; houd een normaal ritme aan, ga elke dag sporten, doe iets aan je studie, eet gezond, blijf met je tengels van bezette mannen af) dan vermoed ik dat ik die allemaal nu al gebroken had. Dus gelukkig heb ik ze niet.

Lees verder

Update!

Ik ga zo lang mogelijk over deze post doen om iets aangenaams te doen terwijl ik naar Believe van Justin Bieber luister voor doel 88, Luister naar minstens 10 albums van bands/artiesten waar je vooroordelen/een schijthekel aan hebt. Ik ben meteen maar met degene begonnen waar ik  het meest tegenop zag, maar waarvan ik vond dat hij eigenlijk niet mocht ontbreken. Wat ik wel heel erg eerlijk moet toegeven is dat ik geloof ik voor het eerst OOIT mijn koptelefoon thuis gebruik in de angst dat mijn huisgenoten zullen horen wat voor muziek ik luister! En geloof mij, dat wil wat zeggen…

Daarnaast was het niet helemaal wat ik met dit doel bedoelde (ik zag het vooral als excuus om eindelijk eens risk, kolonisten of carcassonne op de kop te tikken), maar afgelopen zaterdag zag ik dit in de action liggen voor €3,- en eigenlijk kon ik het niet laten liggen, dus deze telt ook mee voor doel 32: 

 

 

Verder heb ik een nieuwe kamer! Vanaf 1 januari zal ik mijn nieuwe paleisje betrekken en hopelijk daarmee meteen een aantal doelen vervullen, zoals het pimpen van mijn kastjes en het ophangen van een fotocollage aan de muur (ik heb besloten dat zo’n grote lijst met meerdere lijstjes ineen zeg maar, ook telt. Want die wil ik ❤ ). Wel betekent het dat de eerste doelen die waarschijnlijk niet gehaald worden ook in beeld komen; zo zal ik geen gordijnen voor mijn woonkamer kopen – tenzij de vorige bewoonster van mijn nieuwe kamer ze laat hangen, dan moet ik alleen wel zorgen dat ik ze zélf ophang.

 

Ook heb ik een aantal doelen die niet nú of dit jaar zullen gebeuren, maar waar ik gelukkig nog sowieso twee kansen voor heb. Allereerst ben ik deze maand zo druk dat ik de nanowrimo dit jaar voorbij laat gaan en aangezien ik waarschijnlijk op 1 januari aan het verhuizen ben, zal ik de nieuwjaarsduik ook nog minstens een jaartje voor me uitschuiven.

 

Damn. Het schrijven van dit blog duurde maar 15 minuten – dat betekent dat ik de nog 75% van de Justin Bieber cd over heb. Hij duurt precies een uur.. Tot nu toe vind ik het vooral heel erg veel van hetzelfde, en word ik er niet warm of koud van. Ik geloof niet dat Justin op mijn lijstje met ‘toch best prima artiesten’ komt. Mocht dit nog veranderen, zal ik het laten weten!

Verhuizen!

Het is woensdagavond, zeven uur. Nadat ik de mini’s heb getraind bij de volleybal word ik gebeld door een onbekend nummer. Ik neem op: “Hoi!” Aan het Leidsche accent aan de andere kant van de lijn weet ik eigenlijk direct dat het mijn huisbaas is. Hij heeft niet zo goed nieuws; hij heeft zojuist mijn kamer bekeken enneh, ik ga eruit! Beduusd weet ik even niet zoveel anders uit te brengen dan te vragen per wanneer. Daar kan hij nog geen antwoord op geven, details krijg ik later. Schijnbaar weet ik heel rustig te blijven reageren, want mijn medetrainer heeft geen idee dat ik zojuist niet zulk leuk nieuws heb gekregen.

Nu wilde ik al een tijdje verhuizen want ik had het niet heel erg naar mijn zin, maar had graag nog een halfjaartje willen wachten tot ik 23 was, in verband met huurtoeslag. Nu zal ik dus halsoverkop iets anders moeten gaan zoeken. Gisteren al een hoop telefoontjes gepleegd, verontwaardigd dat hij kan zeggen dat mijn kamer niet in orde is. Mijn kamer is namelijk niet steriel; er wordt in geleefd. Ik ben niet iemand die met een plumeau door het huis rent maar ik ben ook niet iemand die etensresten drie weken laat staan. Er lag was op mijn bank, die ik nog op moest vouwen en in mijn kast stoppen, maar that’s it. Vrij duidelijk dat daar iets niet klopt.

Na een avondje telefoneren met mijn ouders en ranten bij een vriendin arriveerde ik weer thuis, waar mijn huisgenoot even kwam peilen of ik het al gehoord had. Volgens hem ging het ongeveer zo; mijn huisgenoot had aangegeven te willen verhuizen. De huisbaas kwam voor controle, en mijn huisgenoot gaf aan toch te blijven. Mijn huisbaas was daar lichtelijk pissig over, want hij had al een vriend van hem gevonden die daar wel in zou willen. Hij ging de kamer van mijn huisgenoot checken, maar die was in orde. En toen zei mijn huisbaas iets in de trant van: ‘ik wil die vriend toch een kamer kunnen aanbieden, ik ga even hiernaast kijken!’ Vervolgens is hij op het dak geklommen om mijn kamer in te kijken.

Dus. Belachelijk, inderdaad. Maar het positieve; ik ga hier WEG! Eindelijk 🙂